starannie


starannie
starannie {{/stl_13}}{{stl_8}}przysł., starannieej {{/stl_8}}{{stl_7}}'w sposób staranny, ze starannością; dokładnie, troskliwie, pedantycznie, sumiennie': {{/stl_7}}{{stl_10}}Starannie wykonany mebel. Pisać, mówić starannie. Starannie wykształcony, ubrany.{{/stl_10}}{{stl_18}}ZOB. {{/stl_18}}{{stl_10}}być utrzymanym dobrze [i syn.] [źle i syn.] {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • starannie — starannienniej «nie szczędząc starań, dbając o każdy szczegół; dokładnie, pilnie, troskliwie» Starannie ubrana, uczesana. Starannie gotować, sprzątać, odrabiać lekcje. Starannie wykształcony. Starannie coś ukrywać. Starannie wykończony produkt …   Słownik języka polskiego

  • odebrać — 1. Odbierać ciosy «być uderzanym, bitym»: (...) odbiera i sam zadaje ciosy i mimo że spływa krwią, pozostaje groźny do ostatniej chwili. J. Przymanowski, Pancerni. 2. Odbierać dziecko, poród «pomagać kobiecie przy porodzie, pełnić rolę akuszerki» …   Słownik frazeologiczny

  • odbierać — 1. Odbierać ciosy «być uderzanym, bitym»: (...) odbiera i sam zadaje ciosy i mimo że spływa krwią, pozostaje groźny do ostatniej chwili. J. Przymanowski, Pancerni. 2. Odbierać dziecko, poród «pomagać kobiecie przy porodzie, pełnić rolę akuszerki» …   Słownik frazeologiczny

  • stroić — ndk VIa, stroję, stroisz, strój, stroił, strojony 1. «ubierać (kogoś) elegancko, starannie, wytwornie; ozdabiać, przystrajać coś» Stroić kogoś w futra i biżuterię. Stroić pannę młodą do ślubu. Stroić choinkę. 2. «stanowić ozdobę, przybranie;… …   Słownik języka polskiego

  • utrzymać — dk I, utrzymaćam, utrzymaćasz, utrzymaćają, utrzymaćaj, utrzymaćał, utrzymaćany utrzymywać ndk VIIIa, utrzymaćmuję, utrzymaćmujesz, utrzymaćmuj, utrzymaćywał, utrzymaćywany 1. «trzymając nie wypuścić, nie dać wypaść (np. z rąk); trzymając… …   Słownik języka polskiego

  • wygolić — dk VIa, wygolićlę, wygolićlisz, wygolićgol a. wygolićgól, wygolićlił, wygolićlony wygalać ndk I, wygolićam, wygolićasz, wygolićają, wygolićaj, wygolićał, wygolićany 1. «usunąć włosy, zarost (brzytwą, żyletką, maszynką elektryczną)» Wygolić gładko …   Słownik języka polskiego

  • wymyć — dk Xa, wymyćmyję, wymyćmyjesz, wymyćmyj, wymyćmył, wymyćmyty wymywać ndk I, wymyćam, wymyćasz, wymyćają, wymyćaj, wymyćał, wymyćany 1. tylko dk «myjąc doprowadzić do stanu czystości; umyć» Wymyć ręce. Czysto wymyte szyby. Wymyć starannie podłogę …   Słownik języka polskiego

  • być — 1. Być do niczego «nie nadawać się do niczego»: Jak ocenia pan kandydatów do prezydenckiego fotela? – Jeden rozumie sam przez się, drugi rozumie to, co mu inni pokazują, trzeci nie rozumie ani sam przez się, ani gdy mu inni pokazują. Pierwszy… …   Słownik frazeologiczny

  • godzina — 1. Czarna godzina a) «okres największych trudności, nieszczęść, kłopotów, zwłaszcza materialnych»: Wpłacam pieniądze do banku, odkładam na czarną godzinę. Viva 18/2000. b) «ostatnie chwile, dni przed śmiercią własną lub kogoś bliskiego»: (...)… …   Słownik frazeologiczny

  • guzik — 1. pot. Guzik z pętelką «nic»: Cały świat mówi o pieriestrojce i o Gorbaczowie, a co ma w tej sprawie do powiedzenia polska opozycja? Guzik z pętelką! A. Michnik, J. Tischner, J. Żakowski, Między. 2. Zapiąć, dopiąć coś na ostatni guzik «wykończyć …   Słownik frazeologiczny